Moondam Az Moondanet

عشق ما به همدیگه
چراغی رو به باده
کار تو پر زدنه
من عابر پیاده
گل دستای توام
صاحب بی اعتنا
بیا پا به پای هم
بریم از این طرفا

بیرون از فاصله شد
رفتن و اومدنت
بیا نزدیکی بده
اسممو با دهنت
موندنم از بودنت
مُردنم از نبودنت
پیرهن عشق منو
جدا نکن از تنت
موندنم از بودنت
مردنم از نبودنت
پیرهن عشق منو
جدا نکن از تنت
با تو آروم و پرم
تو تموم لحظه ها
وقت تنهایی ولی
خالیِ بی انتها
جفت خوب آشنا
چرا ساکت بمونم
میون غریبه ها
خودمو تو ندونم
واسه ی گرسنگی
جیره ی موندنمی
توی سرد و گرم راه
لباسای تنمی
موندنم از بودنت
مردنم از نبودنت
پیرهن عشق منو
جدا نکن از تنت
موندنم از بودنت
مردنم از نبودنت
پیرهن عشق منو
جدا نکن از تنت