Nauka - Randhir feat. Ravi Jay перевод на немецкий

Nauka

නෞකා
සයුර කළඹා
දියඹෙ ඇදෙනා
වෙරළ නොබලා

නෞකා
සයුර කළඹා
දියඹෙ ඇදෙනා
වෙරළ නොබලා

ආදරේ
සිහිනයෙන් මා
මිදී
ජීවිතේ
සාගරේ
පා වුනා
පෙම් හීන බැන්දාට සිතිජේ ඉමේ තනිවුනා
පෙම් හීන බැන්දාට සිතිජේ ඉමේ තනිවුනා

මගෙ ලෝකය නුඹයි
හිස මඟෙ පිරිමැද කිව්වෙ නුඹ තමයි
දිනෙන් දින
ඒ අත වෙනතක යන බව දැනගෙන කැලඹුනෙ
පිරිමැදි හිසයි
නැසෙන මේ ලෝකෙ නැති නොවන දේ
මං දැනං හිටිය ඒ
අපේ ආලේ
ලොව කිසිවක් ස්ථිර නැති බව
වටහල දුන්නෙත් අද ඒ
අපේ ආලේ
කුමටද හමුවීමක් මතු වෙන්වීම දුක නම් හැම භවේ පැතූ
ගැලවෙන්න මේ දුකෙන්
අද වෙලා සතුට චීවරය
මා සතු

නෞකා
සයුර කළඹා
දියඹෙ ඇදෙනා
වෙරළ නොබලා

නෞකා
සයුර කළඹා
දියඹෙ ඇදෙනා
වෙරළ නොබලා

මල් තලාවේ
මා ලගින්
ඈ ඉදී
මං මුලාවී
වසන්තේ
තනි වුනා

නෙත් කැළුම් දුන්නාට ලැව් ගින්නසේ ඇවිලුනා
පෙම් හීන බැන්දාට සිතිජේ ඉමේ තනිවුනා
සුන්බුන් වු පෙම් මතක සයුරේ බිදී හිනැහුනා
කුමටද හමුවීමක් මතු වෙන්වීම දුක නම් හැම භවේ පැතූ
පෙම් හීන බැන්දාට සිතිජේ ඉමේ තනිවුනා

ගැලවෙන්න මේ දුකෙන්
අද වෙලා සතුට චීවරය
මා සතු

Schiff

Schiff,
das Meer aufwühlend,
in der Tiefe treibend,
ohne auf das Ufer zu blicken.

Schiff,
das Meer aufwühlend,
in der Tiefe treibend,
ohne auf das Ufer zu blicken.

Von der Liebe,
aus dem Traum bin ich
befreit.
Im Leben,
im Ozean
trieb ich dahin.
Obwohl ich Liebesträume am Horizont knüpfte, wurde ich allein gelassen.
Obwohl ich Liebesträume am Horizont knüpfte, wurde ich allein gelassen.

Meine Welt bist du.
Du warst es, die meinen Kopf streichelte und das sagte.
Tag für Tag,
als ich merkte, dass diese Hand woanders hinging, war beunruhigt
der gestreichelte Kopf.
In dieser vergänglichen Welt das Unvergängliche,
das kannte ich, es war
unsere Liebe.
Dass nichts auf der Welt beständig ist,
hat mir heute auch das gezeigt,
unsere Liebe.
Wozu ein Treffen, wenn die spätere Trennung der Schmerz ist, den ich in jeder Existenz fürchtete?
Um diesem Leid zu entkommen,
ist heute die Freude die Mönchsrobe geworden,
die ich besitze.

Schiff,
das Meer aufwühlend,
in der Tiefe treibend,
ohne auf das Ufer zu blicken.

Schiff,
das Meer aufwühlend,
in der Tiefe treibend,
ohne auf das Ufer zu blicken.

Auf der Blumenwiese,
neben mir,
war sie.
Ich war getäuscht,
im Frühling
wurde ich allein gelassen.

Obwohl ihre Augen strahlten, entflammten sie wie ein Lauffeuer.
Obwohl ich Liebesträume am Horizont knüpfte, wurde ich allein gelassen.
Die Trümmer der Liebeserinnerungen zerbrachen im Meer und höhnten.
Wozu ein Treffen, wenn die spätere Trennung der Schmerz ist, den ich in jeder Existenz fürchtete?
Obwohl ich Liebesträume am Horizont knüpfte, wurde ich allein gelassen.

Um diesem Leid zu entkommen,
ist heute die Freude die Mönchsrobe geworden,
die ich besitze.