40

Ayrılıklar uzun sürer çok sevip de kavuşamazsan
Hasret girdabı alabora eder aşk gemilerini açıkta
Gözüm izler uzaklardan karaya yanaşanları
Gelenler kalıcı değil, gidenlerden haber var mı?
Biz hayatı sevdik (sevdik) o da bizi sever sandık
Dünya malıyla doldu çuval sandık
İki adımlık yol için ayakkabılar eskittik
En sonunda bizler eskidik, yenilenmek için masalara yattık
Sago geçmişi sildi, lekesi kaldı
Yıllar sevdiklerimi yanımdan aldı
Eksildim, azaldıkça azaldım
Çok mu var yoksa az mı kaldım?
Fazlaydım yoksa az mı sandım?
Hiçbir malumatım yok yarına dair
Yarının benden haberi var ama bugüne dair
Benden geri kalacak tek şey şiir
Ve akıllarda yıllarca akan sözlerimden tatlı nehir
Beni anlamaya çalış

Bir kere olsun anlayın, ben 40 kere de olsa söylerim
Bir kere geldim dünyaya, bir kere gitmek nasibim
Bir kere olsun anlayın, ben 40 kere de olsa söylerim
Bir kere geldim dünyaya, bir kere gitmek nasibim

Hiç kimseler savunamıyor doğruyu sanki
Herkes tutmuş eğriyi
Deli bilmez kötüyü iyiyi
Bu kabus zehri kalbimi buzla doldurdu
Buzdan bir tabut oldum sanki
Ancak erimem gerekirdi kurturmak için sanki
Dosdoğruyu görmeden terk etmeyin istedim
Herkes beni terk etse kaç yazar ki?
Bir gün hepinizi terk edeceğim, bilin ki
Terk-i diyâr eyleyeceğim, gelin görün ki
Kabir başında aşk olur bir ruh için diken güller (aha)
Can altını sahip olur ama herkes kaybeder
Dostum herkes ölür, Allah her şeyi görür
Doğru tekdir birdir, kader her şeyi bilir
Ve önce insan olmak gerekir
İnsan olabilmek için önce kul olman gerekir
Kulluk için yürek gerekir
Yürek köpekte de vardır (a-ha!)

Bir kere olsun anlayın, ben 40 kere de olsa söylerim
Bir kere geldim dünyaya, bir kere gitmek nasibim
Bir kere olsun anlayın, ben 40 kere de olsa söylerim
Bir kere geldim dünyaya, bir kere gitmek nasibim

Nasibim, nasibim
Bir kere gitmek nasibim
Bir kere olsun anlayın