Man Az Rouzeh Azal - Sattar перевод на немецкий

Man Az Rouzeh Azal

من از روز ازل دیوانه بودم
دیوانه روی تو سرگشته کوی تو
سرخوش از باده مستانه بودم
در عشق و مستی افسانه بودم
نالان از دشمن چنگ و عود من
تار آن موی تو تارپود من
بی باده مدهوشم ساغر نوشم
زچشمه نوش تو
مستی دهد آن را گلرخسار را
بهار آغوش تو
چو به ما نگری همه دل ببری
کز باده نوشیم طعمی
سوزم من چو شمع از سودای دل
دل رسوای تو من رسوای دل
رفت که به خاک و خون کشیدی مرا
روی زین که دیدی مران
باز آ که در شام غمم
صبح امیدی مرا
صبح امیدی مرا

Ich bin von Ewigkeit her

Ich war verrückt seit dem Tag der Ewigkeit,
Verrückt nach deinem Antlitz, verloren in deinem Pfad.
Berauscht vom Wein war ich trunken,
In Liebe und Rausch war ich eine Legende.
Stöhnend vor dem Feind meiner Laute und meiner Oud,
Die Saite jenes deines Haares ist mein Lebensfaden.
Ohne Wein bin ich betäubt, mein Kelch des Trinkens,
Kommt vom Quell deines Nektars.
Trunkenheit verleiht jener rosigen Wange,
Dem Frühling deiner Umarmung.
Wenn du uns anschaust, raubst du alle Herzen,
Weil wir vom Wein gekostet haben.
Ich brenne wie eine Kerze vor Herzenskummer,
Herz, durch dich beschämt, ich Beschämter des Herzens.
Es geschah, dass du mich in Schlamm und Blut zogst,
Warum zeigst du nun dein Gesicht und weist mich ab?
Komm zurück, denn in meinem Kummerabend
Bist du mein Hoffnungsmorgen.
Mein Hoffnungsmorgen.