Tekrar

یه صبحه دیگه باز نمیشه چشمت
آفتابه رو فیست آشوبه تو فکرت
گمی تو تقویم که دیروز یا فرداس
نایه حرف زدن نداری چه برسه فریاد
زدی به دریا دل نمیره از یادت
شبایه تاریکی که مثله صبحه فرداته
دروغه خندهات هزارتا حرفه هر نگات
گندیدن توخواسته هات شد سببه تلخی لحظه هات
کسل بیحالو خسته با دوتا باله بسته
مثله کتابی که روش لایه هایه خاک نشسته
یه جورایی قدیمی مثله یه عکسه کهنه
نه تهِ دره میری نه سمته فتحه قله
توهر صفحت یه صحبت تو هر صفحت یه کینه
هزارتا حرفه مبهم تو هر ورق قرینه
بخارِ تویه آینه داره بت اینو میگه
مشتی محوی اما بزرگه دل تو سینه

دنیارو دیدی کجا رسیدی ستاره شدی یاکه اونو چیدی
تو داری به رویاهات میخندی یاکه نه هنوز بشون کمی پابندی

تو فکر و بی صدا پشته پنجره وای
تو ترسه پیچه راه مشتتم گره باز
یه بطر عرق یه پک علف با دسته پوچ و صد هدف
هزاری حرف از هر طرف
میری مسیرو اشتباه
نه میشه رفت نه میشه موند
شبیه من شبیه اون
شبیه خیلیا تو زندگی که انگار
رویاشو باخت به بچگی تو ورقه هایه انشا
به حقیقتایه زندگیش عقیده هایه اجبار
نه ساختی نه سوختی بی توجه رد شدی
از نزدیکات تو مشکل بی توقعتر شدی
نه طعمِ برد و لب زدی نه تلخی باخته سرسری
نه پا به جنگیدن دادی نه تن به هر شکستنی
اما من نه میرم تا هر جا شد
بدبخت میخندم اما تو

کاهم کوهه از چشت
هییشششش بگو

خوب بازی کردن یا نتیجه تهش کدوم ارزشه؟

دنیارو دیدی کجا رسیدی ستاره شدی یاکه اونو چیدی
تو داری به رویاهات میخندی یاکه نه هنوز بشون کمی پابندی