Mosabeb

الهی به مستان جام شهود
به عقل آفرینان بزم سجود
به آنان که بی باده مست آمدند
ننوشیده می می پرست آمدند
در این حال مستی صفا کردم
تو را ای خدا من صدا کردم
از این روزگاری که من دیدم
چه شبها خدایا خدا کردم
نهادم سر سجده برخاکت
به درگاهت امشب دعا کردم

شرار عمر فانیم من
طلوع جاودان تویی تو
نشان ناتوانیم من
توان بی نشان تویی تو
تو شور عشقم داده ای
مرا تو رسوا کرده ای
به کوی اهل دل مرا
تو مست و شیدا کرده ای
کجا روم که چاره ساز ای خدا تویی
نیاز هر چه بی نیاز ای خدا تویی

سبب گر بسوزد
مسبب تو هستی
سبب ساز این جهان تویی
ز دست که آید که دستم بگیرد
مرا سایه ی امان تویی