Sagdoni - So перевод на немецкий

Sagdoni

بالا میارم رو این شهرِ کوفتی
تو هم سیفون بکش رو هر چی شنُفتی
سگدونیو اصاً سند زدم
به اسمِ توله گربه هاش ، مفتی
نه یه کلمه کلکل اگه بلده
قلمِ کج دهنِ من میرزی بگم
نه گوشِ لجن پسندت به چپمه
نه به راستم حرفایی که گفتی
تو چی میفهمی چی گذشته به من
نمیدونی زندگی چه بی رحمِ پسر
توو چشای عزیزت مرگو نشناختی
با جیگره سوخته دردو نشکافتی
رد نشدی بفهمی چیه بعده پیچ
رد ندادی که خم شی زیره وزنِ هیچ
تازه بعدِ هیچ پاسگاه و دادگاه و
سر و کله با یه مشت آشغالِ آشنا
گوشای شنونده نمای لجن
پسنده پوچِ حزبِ باده لاشی به هر جهت
دور شین ازم ، دور شین ازم
دور شین ازم ، دور شین ازم
سایه ها ، سایه ها
تماشاچیایِ پایِ چاله های راهبانِ قابِ آشنا
منتظره زمین خوردنم
کور شین فقط ، کور شین فقط
کی میگه چی اشتباهه
بگو کی فاحشه ی راهه
تصمیم توو نگاهِ
چی هدفه چی سلاحه ، چی صلاحه
من آواره ی تمومِ کوچه هام
تمومِ خونه ها غریبه بوده توو نگاهم
روی بومِ ما همیشه بوفه کوره وای
از این همیشه ها ، از این همیشه ها
از این همیشه نمیشه کمینه میشه ها
از این همیشه سختیه شریکِ شیشه ها
از این همیشه میشه های دیره پیش پا
رقصِ پیچکا پیچِ ریشه ها کلیشه ها
دلم یه کلبه میخواد توو دلِ جنگل
یه میز و صندلی یه شومینه یه دفتر
یه کوله پشتی یه هدفون یه جفت پایِ رفتن
یه دلِ قرص دو تا چشمِ مصمم
گوشای شنونده نمای لجن
پسنده پوچِ حزبِ باده لاشی به هر جهت
دور شین ازم ، دور شین ازم
دور شین ازم ، دور شین ازم
سایه ها ، سایه ها
تماشاچیایِ پایِ چاله های راهبانِ قابِ آشنا
منتظره زمین خوردنم
کور شین فقط ، کور شین فقط

Sagdoni

Ich kotze auf diese verdammte Stadt
Und du, spül einfach runter, was du gehört hast
Diesen Hundezwinger habe ich quasi überschrieben
Auf den Namen seiner Katzenjungen, umsonst
Nicht ein Wort Gezanke, wenn mein krummmäuliger Stift es beherrscht
Lohnt es sich zu sagen?
Weder kümmert mich dein schmutzliebendes Ohr zu meiner Linken,
noch die Worte, die du sagtest, zu meiner Rechten.
Was verstehst du schon davon, was mir widerfahren ist
Du weißt nicht, wie grausam das Leben ist, Junge
In den Augen deiner Lieben hast du den Tod nicht erkannt
Mit verbrannter Leber hast du den Schmerz nicht seziert
Du bist nicht den Weg gegangen, um zu verstehen, was nach der Kurve kommt
Du bist nicht durchgedreht, um dich unter dem Gewicht des Nichts zu beugen
Und nach dem Nichts, Polizeiwachen und Gerichte und
das Herumschlagen mit einem Haufen bekanntem Abschaum
Ohren, die nur zum Schein lauschen, Schlamm
Die Leere goutierend, Partei des Windes, Abschaum in jede Richtung wehend
Bleibt mir fern, bleibt mir fern
Bleibt mir fern, bleibt mir fern
Schatten, Schatten
Zuschauer am Fuße der Gruben der Mönche des bekannten Rahmens
Wartend auf meinen Sturz
Erblindet einfach, erblindet einfach
Wer sagt, was falsch ist
Sag, wer ist die Hure des Weges
Die Entscheidung liegt im Blick
Was ist Ziel, was ist Waffe, was ist richtig
Ich bin der Heimatlose aller Gassen
Alle Häuser waren fremd in meinem Blick
Auf unserem Dach ist immer die blinde Eule, oh weh
Von diesem Immer, von diesem Immer
Von diesem ewigen 'Es geht nicht', den lauernden Möglichkeiten
Von dieser ewigen Härte, dem Komplizen der Gläser/Scherben
Von diesen ewigen späten, trivialen Möglichkeiten
Tanz der Ranken, Windung der Wurzeln, Klischees
Mein Herz will eine Hütte mitten im Wald
Einen Tisch und einen Stuhl, einen Kamin, ein Notizbuch
Einen Rucksack, einen Kopfhörer, ein Paar Füße zum Gehen
Ein festes Herz, zwei entschlossene Augen
Ohren, die nur zum Schein lauschen, Schlamm
Die Leere goutierend, Partei des Windes, Abschaum in jede Richtung wehend
Bleibt mir fern, bleibt mir fern
Bleibt mir fern, bleibt mir fern
Schatten, Schatten
Zuschauer am Fuße der Gruben der Mönche des bekannten Rahmens
Wartend auf meinen Sturz
Erblindet einfach, erblindet einfach