Kaartenhuis

Door een storm op zee uiteengeslagen
En nu zijn wij naar onszelf op zoek
Onderweg misschien naar eenzelfde haven
Maar elk van ons gaat zijn eigen koers

De eerste sneeuw valt uit de hemel
Het is bijna het einde van het jaar
Wij zijn uitgepraat en moegestreden
En gaan in vrede uit elkaar

Ik weet niet meer wat waar is
Weet niet meer waar dat ik ben of wat ik moet geloven
Weet niet meer waar dat ik heen ga
Maar ik ben onderweg en de weg ligt open de weg ligt open

Op een dag werd ik wakker en jij vertelde van een ander
En ik wist wij zijn voorbij
En ik dacht houden wij de maskerade vol tot aan het einde
Of laten wij ons los
En zijn wij vrij

Want ik weet niet meer wat waar is
Weet niet meer waar dat ik ben of wat ik moet geloven
Weet niet waar dat ik heen ga
Maar ik ben onderweg en de weg ligt open de weg ligt open

Ik heb misschien te vaak mijn kaarten ingehouden
Mijn hart niet uitgespeeld
En jaar na jaar, na jaar
Een kaartenhuis gebouwd
Van zelfverzonnen dromen die niet zijn uitgekomen
En nu valt alles in elkaar

Want ik weet niet meer wat waar is
Weet niet waar dat ik ben of wat ik moet geloven
Weet niet meer waar dat ik heen ga
Maar ik ben onderweg en de weg ligt open de weg ligt open

En al lijkt dit op een einde
En zoek ik naar een laatste zin
Ik weet
Het is alleen maar een begin
Want de weg ligt open