Текст песни Stilte - Teun van Laake

Als regen tegen ramen slaat en dat samengaat
Met ontwapenend gedonder kruip ik onder
Mijn pasgewassen dekens
Zie in hun gaatjes en hun rafelige draadjes
Een impasse opgetekend
Tekens, smekend om gezien te worden
Maar niet berekend op hun harde door het spreken opgediende orde
Woorden die aan klanken slechts verloren gaan
Pas achteraf voel je zoiets van tevoren aan

Zwevend in het zwijgen ben ik eigenaar
Van mijn stem, dus zegt men: "Wat ben je toch een mijmeraar"
Ach, ik wacht liever dan dat ik in elke ander een kans zie
om mijn gelijk te halen
Sterker nog, het lijkt me toch dat woordenstrijd bedreigend wordt
Als met uiterlijk vertoon de toon toegeëigend wordt
Dus ik hou me kalm en blijf ongrijpbaar
Maar in onkreukbaarheid van stilte ben ik strijdbaar

Kijk met je ogen dicht
Luister zonder oordeel
Wacht af en tel tot tien
Want er komt veel bij kijken als je echt iets wilt zien
Kijk met je ogen dicht
Luister zonder oordeel
Laat los en tel tot tien
Want er komt veel bij kijken als je echt iets wilt zien