Текст песни İstanbul - Yerge

Gözlerim gece gece parlar
Yağıyorsa mini mini karlar orda
Üstüm başım benim bakın harlar
Kurduğun lafların her biri kolpa

Duygusuz onlar gaaddar
Yok ki Burda bi standart kanka
Senin yaptıkların seni bağlar
Beni gelip bu çukurdan sen kurtar

İçimizde aramızı bozmaya çalışan
Birileri var ona verilir ayar
Doğru yolu biliyorken gidip göre göre
Bile bile yanlış yola niye niye mi sapar

Umutsuzluk içimdeki çocukları öldürünce
Sararıyo çiçekler hep geliyor bahar
Sorunumu çözemedim derinlere iniyorum
Odalara doluyada doluyo buhar

Doğru ne yanlış ne bilemem altımdan
Kayar hep zemin hep uzaklara
Canın mı sıkıldı içinmi sıkıldı
Düştün yine gidip tuzaklara

Hapis bu dünya içindeyim ya
Alınırdım ben gözaltına
Yarım saatte patladı gitti
Ruhumu verdim kiralara

Doğduk büyüdük insan yok
Güvenim yok sana istanbul
Uyanırız her günümüz kabus
Naptın sen bize istanbul

Doğduk büyüdük insan yok
Güvenim yok sana istanbul
Uyanırız her günümüz kabus
Naptın sen bize istanbul

Görüyorum her gün rüyalar
Kanıp onlara sakın aptal olma
Sakın ötüp bugün paket olma
Napsın çocuk onun karakteri dobra

Kendinle yarışman hata
Atsana kendini lütfen balkondan
Yeniyorum seni yine farkla
Beni kullanamazsın gidip ağla

Flowu yakala orjinal herşey
Bizde bulutlara doğru sür
Herkesin ağzında sen varsın
Kulaklarımızın kanadığı doğrudur

Bize bulaşırsan emin ol bigün
Makinemiz senin suratına doğrulur
Gösteriş yapmak için hayatını
Her bi kelimesine kadar uydurur

Doğru ne yanlış ne bilemem altımdan
Kayar hep zemin hep uzaklara
Canın mı sıkıldı içinmi sıkıldı
Düştün yine gidip tuzaklara

Hapis bu dünya içindeyim ya
Alınırdım ben gözaltına
Yarım saatte patladı gitti
Ruhumu verdim kiralara