Nefrin Naameh

شرمت باد ای دستی كه بد بودی بدتر كردی
هم بغض معصومت را نشکفته پرپر کردی
ننگت باد اي دست من اي هرزه گرد بي نبض
آن سرسپرده ات را بي يار و ياور كردی
اي تكيه داده بر من اي سرسپرده بانو
با اين نادرويشي ها آخر چرا سر كردی
دستي با اين بي رحمي ديگر بريده بهتر
بر من فرود آر اينك بغضي كه خنجر كردی
سربرده در گريبان بي خودتر از هميشه
حيفت نهايتي كه با من برابر كردي
اي تكيه داده بر من اي سرسپرده بانو
با اين نادرويشي ها آخر چرا سر كردی
دستي با اين بي رحمي ديگر بريده بهتر
بر من فرود آر اينك بغضي كه خنجر كردی
زهر اين نفرين نامه جاي خون در من جاری
اين آخرين شعرم را پيش از من از بر كردی
اي تكيه داده بر من اي سرسپرده بانو
با اين نادرويشي ها آخر چرا سر كردی
دستي با اين بي رحمي ديگر بريده بهتر
بر من فرود آر اينك بغضی كه خنجر كردی
زجري هميشه بهتر با من ترحم هرگز
بر من فرود آر اينك بغضی كه خنجر كردی
دستي با اين بی رحمی ديگر بريده بهتر
بر من فرود آر اينك بغضی كه خنجر كردی