Stempunk - Karian traduction en allemand

Stempunk

Dawno nietrybiąca maszyna, cała w częściach - to cały ja
Okraszony fantazją wymiar, bardzo proszę, zabierz mnie tam
Kłęby dymu ze starych cygar w obecności prawdziwych dam
Czuję duszę w lokomotywach, tych pędzących w nieznany świat
Gdzie mnóstwo zagwozdek to dar, nerwy zmieniane na stal
Bacznie czekają na znak, choćby tycią szansę
Rozum ucieka na bal, buja w obłokach i tak
Nagle sam chciałbyś to brać wszystko na poważnie
Więc gubię powierzchnię jak sterowce w La Manche
Przechadzam się w starym swetrze pomiędzy fabrykami
Wdychając brudne powietrze w żarze naftowych lamp
Ukrywam marzenia senne, śpiące pod powiekami

Unoszę się balonem we śnie, naprawdę
Przymierzam kapelusz pradziadka, mam frajdę
Przez peryskop podglądam grzecznie sąsiadkę
Byłem tym smarkaczem, co klaskał na plaster
Unoszę się balonem we śnie, naprawdę
Przymierzam kapelusz pradziadka, mam frajdę
Przez peryskop podglądam grzecznie sąsiadkę
Byłem tym smarkaczem, co klaskał na plaster

Pa-rująca szyba, sta-le wciąga widza
Za-smakować życia choćby jedną lampkę chcę
Sza-robura mina, za-wsze mnie goniła
Daj mi się zatrzymać, na minutę, na dwie, gdyż
Nie wiem ile będę rwał cerę, tomografie pustych kłamstw
Na wszelki wypadek, znam cenę twojej twarzy w dłoniach
Nie wiem ile będę brał Ciebię, me sumienie pełne skarg
Więc porwij mnie nagle i trzymaj w steampunkowych szponach

Unoszę się balonem we śnie, naprawdę
Przymierzam kapelusz pradziadka, mam frajdę
Przez peryskop podglądam grzecznie sąsiadkę
Byłem tym smarkaczem, co klaskał na plaster
Unoszę się balonem we śnie, naprawdę
Przymierzam kapelusz pradziadka, mam frajdę
Przez peryskop podglądam grzecznie sąsiadkę
Byłem tym smarkaczem, co klaskał na plaster

Steampunk

Eine längst nicht funktionierende Maschine, ganz in Teilen - das bin ganz ich
Eine Dimension, gewürzt mit Fantasie, bitte, nimm mich dorthin mit
Rauchschwaden von alten Zigarren in Gegenwart echter Damen
Ich spüre eine Seele in den Lokomotiven, jenen, die in eine unbekannte Welt rasen
Wo unzählige Rätsel ein Geschenk sind, Nerven zu Stahl gehärtet
Sie warten aufmerksam auf ein Zeichen, auf die kleinste Chance
Der Verstand flieht zum Ball, schwebt sowieso in den Wolken
Plötzlich willst du selbst das alles ernst nehmen
Also verliere ich die Oberfläche wie Luftschiffe im Ärmelkanal
Ich spaziere im alten Pullover zwischen den Fabriken
Einatmend die schmutzige Luft im Schein der Petroleumlampen
Ich verberge Träume, schlafend unter den Lidern

Ich schwebe im Ballon im Traum, wirklich
Ich probiere den Hut meines Urgroßvaters an, ich habe Spaß
Durchs Periskop beobachte ich brav die Nachbarin
Ich war dieser Bengel, der für ein Pflaster klatschte
Ich schwebe im Ballon im Traum, wirklich
Ich probiere den Hut meines Urgroßvaters an, ich habe Spaß
Durchs Periskop beobachte ich brav die Nachbarin
Ich war dieser Bengel, der für ein Pflaster klatschte

Damp-fende Scheibe, stän-dig fesselt sie den Blick
Das Le-ben schmecken, auch nur ein Gläschen will ich
Grau-braune Miene, im-mer verfolgte sie mich
Lass mich anhalten, für eine Minute, für zwei, denn
Ich weiß nicht, wie lange ich die Fassade einreißen werde, Tomographien leerer Lügen
Für alle Fälle kenne ich den Preis deines Gesichts in meinen Händen
Ich weiß nicht, wie lange ich dich nehmen werde, mein Gewissen voller Klagen
Also entführe mich plötzlich und halte mich in Steampunk-Klauen

Ich schwebe im Ballon im Traum, wirklich
Ich probiere den Hut meines Urgroßvaters an, ich habe Spaß
Durchs Periskop beobachte ich brav die Nachbarin
Ich war dieser Bengel, der für ein Pflaster klatschte
Ich schwebe im Ballon im Traum, wirklich
Ich probiere den Hut meines Urgroßvaters an, ich habe Spaß
Durchs Periskop beobachte ich brav die Nachbarin
Ich war dieser Bengel, der für ein Pflaster klatschte