Tiden Renner

Tidin rennur sum streymur í á,
titt munu bylgjurnar falla:
lítlum báti rekist eg á,
áraleysur at kalla.
Og hvør ein løta og hvør ein stund
at stóra fossinum dregur:
treigist mitt hjarta, tyngist min lund,
hvar er úr neydini vegur?
Hvør hevur vinur vilja og mátt
at bjarga mær til landa?
Allir eru á likan hátt
staddir sum eg í vanda.
Ein hevur vinur vilja og mátt
at bjarga mær frá grandi;
Jesus kann føra in lítla bát
trygt at himla-sandi.