Off

من با تو
خودمو خوب شناختم
دنیامو
با نفسهای تو ساختم
آفتابو دیدم
چشم تو
یه جهان نور با خودش داشت
خورشید و پشت ابرا جا نمی ذاشت جا نمی ذاشت
من با تو
به حقیقت می رسیدم
دنیارو
تو چشای تو می دیدم
به تو می رسیدم
وقتی شب نفس آخرش بود
وقتی خورشید لکه ای از باورش بود باورش بود