Maskhare

کفشای کالجی هم محله ای با ادم های خارجی انگار اینجا دیگه شهر من نیست
یه پورشه تمیز دمه دره دوئه از من نیست
یکی بود میگفت خونه خیلی دوره راست میگفت خداییش
انگار هرچی بوده توی همین مرده غمگین ریختند که بخوره زمین
راه میوفتی خسته دنباله یه جایی که باز بیوفتی تهش نه انگار تو نمیشی ادم میگی به باد رفت همه چیم
شدی بیچاره بازم پشت پنجره دلخوش به شانسی که شاید رد بشه مرهمی واسه ی دل زخمی
میگی تو فال من نیس که ببینم یه برون و از نزدیک
کفشای کالجی همه محله ای با ادم های خارجی بنت هاوس شده جای بالکن
بنز و دوبله پارک کن چه بی کلاسی چون نداری ایفون
بهمنِ پاکتی میکشی بهت میگن ادم پاپتی عقل مردمم به چشمشونه
روی پشته بومت این چیه جای کفتر رو لونه
به خودت میای نمیدونی از خدا خود چی میخوای
انگار رسیدی ته خطه ولو میشی رو تختت
پشت هم هرچی فوهشه میچینی رو بختت
بازم اخرش بریدی بازی و که این ادما باختنش
دیگه رفتی با پای پیاده نگفتی راه زیاده
تو رسیدی چون گرفتی زندگیت و ساده
بیگرض مسخره