Marcho

(You are so beautiful to me)

Está achegándose o verán
E inda que andan tos ocupados
A ver se saen do traballo ou algo
Para unha litro en Bonaval
E ponme tan contento todos os anos
Sacar os curtos do armario

E os carballos do meu barrio levan medio ano mollados
Coma bichos en inverno para agora frontear
E rodeado por cincuenta tons de verde e azul claro
Que este ano vou perderme porque nun par de semanas

Marcho que teño que marchar
E inda que tamén me da mágoa
Tampouco é unha desgraza
Pasarei a visitar
Unha vez ao mes polo menos
Polo menos ao comezo
E non, non estou mal
Isto é a miña elección
Podería paralo cando queira
Mais tampouco é plan
No fondo teño tanta sorte de que me de tanta pena

Coller carretera
Na mochila un par de cervezas
O luscofusco na praia
Voltar e quitarme a area

Almorzos no Damajuana
Sentarme á sombra na plaza
Ou coller café pa levar
E sentarme nas escadas de Quintana

Paseándome a Zona Vella
Como cambiou a situación
Cando a xente dicía que era bonita
Asentía por educación

Até que marchei fora (Con 20 anos)
Interrail, un par de semanas
Recorréndome Europa
E tras quince días de turista
Aprendín a mirar e fixarme
E tamén me din conta
De o feo que é o puto Ensanche

Mais tamén lle gardo cariño
Por todos eses pisos que estiveron alugados
Polos meus amigos
Foron as miñas segundas casas todos eses anos

E cometín o erro de crerme
Que ía ser pa sempre
Que dentro de 10 anos
Seguiría a mesma xente
Mais fóronse indo fóra
Porque todo está fóra
E buscareime a vida en Barcelona

Marcho que teño que marchar (Marcho que teño que marchar)
E inda que tamén me da mágoa
Tampouco é unha desgraza
Pasarei a visitar (Pasarei a visitar)
Unha vez ao mes polo menos
Polo menos ao comezo
E non, non estou mal (Non estou mal, non estou mal)
Isto é a miña elección
Podería paralo cando queira
Mais tampouco é plan (Mais tampouco é plan)
No fondo teño tanta sorte de que me dea tanta pena

O Paxonal
Belvís, Galeras
Alameda, Bonaval
Un paseo por Sarela
As vistas dende O Pedroso
Monte de Deus, Área Central
A xente quéixase da choiva
Sen pensar no que aporta

E todolos meus amigos
Dinme que en Barcelona non vou darme aburrido
Mais eu non sei que dicirvos
Estou dubitativo porque

Alí na praia verei amencer
Mais aquí os atardeceres son eternos
É só quero botarme un porriño
Cos meus panas tirao no céspede
Á sombra, espabilo e vexo
Que vai ser que non

Que o meu pai está conmigo no control
E dáme unha aperta porque estou pa cruzar
Lagrimillas asoman pero facemos bromas
Pecando de pibardos que non saben chorar
E digo: "Cóidate moito,
Que isto é un par de anos
Facede exercicio
E comédeme sano
Seguide saíndo
Aproveitade o rato
Que para cando volte
Faremos un churrasco"

Donde me pongan un chuletón al punto... eso es imbatible

Marcho que teño que marchar (Marcho que teño que marchar)
E inda que tamén me da mágoa
Tampouco é unha desgraza
Pasarei a visitar (Pasarei a visitar)
Unha vez ao mes polo menos
Polo menos ao comezo
E non, non estou mal (Non estou mal, non estou mal)
Isto é a miña elección
Podería paralo cando queira
Mais tampouco é plan (Mais tampouco é plan, mais tampouco é plan, mais tampouco é plan)
No fondo teño tanta sorte de que me dea tanta pena

(Non estou mal, tampouco é plan)