Oon Manam

اون که هر چی ابر دنیاست
خونه داره تو چشاش
اون که ناچاره بخنده
اما گریه است خنده هاش
اون که تو شهرش غریبه
با یه عالم آشنا
هیچکدوم باور نکردن
غربت تلخ صداش
اون منم، اون منم، اون منم
بغضمو تو گلو میشکنم

دیروز من، مثل امروز، مثل فرداست
هر روز دستام سرد و تنهاست
دیروز، امروز، فردا
خیلی سخته این تنهایی، بی فردایی
تنها موندن، تنها خوندن
تنها، تنها، تنها

اون که خیلی قصه داره
رو لبای بی صداش
مونده فریادش تو سینه
در نمیاد از لباش
قد یه دنیا کتابه
با یه عالم گفتنی
هر کدوم از غصه هاش و
هر کدوم از قصه هاش
اون منم، اون منم، اون منم
بغضمو تو گلو میشکنم

اون که هر چی ابر دنیاست
خونه داره تو چشاش
اون که ناچاره بخنده
اما گریه است خنده هاش
اون که تو شهرش غریبه
با یه عالم آشنا
هیچکدوم باور نکردن
غربت تلخ صداش
اون منم، اون منم، اون منم
بغضمو تو گلو میشکنم
اون منم، اون منم، اون منم
بغضمو تو گلو میشکنم
اون منم، اون منم، اون منم
بغضمو تو گلو میشکنم
اون منم، اون منم، اون منم