Kameleon (Prelude)

Herwonnen emoties door verloren momenten
laten mijn gedaante veranderen
Waai mee met wijdse winden,
dan kan ik volop paden bewandelen.
De constante transformatie was eerst een frustratie,
nu is het me lief.
Steeds weer van kleur verschietend ben ik voorlopig,
nooit definitief.
Ik assimileer en conformeer
als mijn (belevings)wereld steevast wijzigt.
Toch stimuleer en motiveer ik mij om mezelf te blijven,
te allen tijde.
Stimulansen zijn er voldoende,
die ik vroeger ontzien had.
De morgen daagt me nog elke dag uit
om te worden wie ik nog niet was.
Ik ben een Kameleon