Javaaneh - Majid Kazemi перевод на немецкий

Javaaneh

شعر من عذاب تو گزند تازیانه شد
ضجه ی مغرور تنم ترنم ترانه شد
حماسه ی زوال من در شب تلخ گم شدن
ضیافت خواب تو را قصّه ی عاشقانه شد
برای رند در به در این من عاشق سفر
وای که بی کرانی حصار تو کرانه شد
وای که در عزای عشق کشته شد آشنای عشق
وای که نعره های عشق زمزمه ی شبانه شد
ای تکیه گاه تو تنم سنگر قلب تو منم
وای که نیزه ی تو را سینه ی من نشانه شد
درخت پیر تن من دوباره سبز میشود
که زخم هر شکست من حضور یک جوانه شد
وای که در خصور شب در بزم سوت و کور شب
شب کور وحشت تو را قلب من آشیانه شد
وای که آبروی تو مرد انا الحّق گوی تو
بر آستان کوی تو جان داد و جاودانه شد
من همه زاری منم زخمی زخمه ی تنم
برای های های من زخمه ی تو بهانه شد
درخت پیر تن من دوباره سبز میشود
هر چه تبر زدی مرا زخم نشد جوانه شد
ای تکیه گاه تو تنم سنگر قلب تو منم
وای که نیزه ی تورا سینه ی من نشانه شد
درخت پیر تن من دوباره سبز میشود
که زخم هر شکست من حضور یک ترانه شد

Javaaneh

Mein Gedicht wurde zu deiner Qual, zur Geißel der Pein
Das Stöhnen meines stolzen Körpers ward zum Lied der Reihn
Meine Saga des Verfalls, verloren in dunkler Nacht
Dein Traumsmahl ward zur Liebesgeschichte, sanft und sacht
Für den umherirrenden Sünder, ich, ein Liebender auf Reisen
Ach, die Grenzen deiner Unendlichkeit wurden zu meinem Gefängnis, zu meinen Weisen
Ach, im Trauerkleid der Liebe fiel ein Freund der Liebe dahin
Ach, die Schreie der Liebe wurden zum Flüstern der Nacht, so kühn
Du bist meine Stütze, mein Körper ist dein Herzenswall
Ach, dein Speer fand sein Ziel in meiner Brust, mein Fall
Mein alter Baum des Körpers wird wieder grün und neu
Denn jede Wunde meiner Niederlage ist die Geburt einer Knospe, treu
Ach, in der Abwesenheit der Nacht, im öden Fest der Nacht
Wurde mein Herz dein Nest der Furcht, so bedacht
Ach, dein Ansehen, du Mann des "Anna al-Haqq"-Rufes, so rein
Gabst dein Leben an deiner Schwelle hin, unsterblich, dein Schein
Ich bin nur Klage, ich bin die Wunde meiner selbst, so klar
Für mein Weinen bist du die Wunde, die Ursache, wunderbar
Mein alter Baum des Körpers wird wieder grün und neu
So oft du mich gefällt hast, jede Wunde ward zur Knospe, treu
Du bist meine Stütze, mein Körper ist dein Herzenswall
Ach, dein Speer fand sein Ziel in meiner Brust, mein Fall
Mein alter Baum des Körpers wird wieder grün und neu
Denn jede Wunde meiner Niederlage ist der Gesang einer neuen Melodie, so frei