Dominicus - Marion Rung перевод на русский

Dominicus

Dominicus,
vanha mies kun etsi rauhaa sielulleen, niin kauan kulki hän.
Maasta maahan kulki mies ja hän sydämessään ties etsimänsä löytyvän.

Monta maata, monta kaupunkia vanhus nähdä
sai, mutta tyytyväinen näkemäänsä eihän ollut kai.

Dominicus,
vanha mies kun etsi rauhaa sielulleen, niin kauan kulki hän.
Maasta maahan kulki mies ja hän sydämessään ties etsimänsä löytyvän.

Nukkui taivasalla vanhus, tähdet unta vartioi,
matka jatkui taas kun taivahalle saapui aamunkoi.

Dominicus,
vanha mies kun etsi rauhaa sielulleen, niin kauan kulki hän.
Maasta maahan kulki mies ja hän sydämessään ties etsimänsä löytyvän.

Kulki suuren meren luo,
ja lause ystävällinen antoi vanhukselle pyytämättä purren pienoisen.

Dominicus,
vanha mies kun etsi rauhaa sielulleen, niin kauan kulki hän.
Maasta maahan kulki mies ja hän sydämessään ties etsimänsä löytyvän.

Maahan uuteen saapui Dominicus,
jatkoi taivaltaan, outo loiste tähtitaivaan oli hällä oppaanaan.

Dominicus,
vanha mies kun etsi rauhaa sielulleen, niin kauan kulki hän.
Maasta maahan kulki mies ja hän sydämessään ties etsimänsä löytyvän.

Kerran iltasella vanhus löysi pienen kaupungin,
jonka yllä tähti ihmeellinen loisti kirkkaimmin.

Dominicus,
vanha mies kun etsi rauhaa sielulleen, niin kauan kulki hän.
Maasta maahan kulki mies ja hän sydämessään ties etsimänsä löytyvän.

Tähteen katsoi mies ja ymmärsikin loisteen
nähdessään, että pitkä matka vihdoinkin on saanut määränpään.

Dominicus,
vanha mies kun etsi rauhaa sielulleen, niin kauan kulki hän.
Maasta maahan kulki mies ja hän sydämessään ties etsimänsä löytyvän.

Доминик

Доминик,
старик, когда искал покой душе своей, так долго шел он.
От земли к земле шел человек и в сердце своем знал, что искомое им найдется.

Много стран, много городов старик увидел,
но доволен увиденным он, наверное, не был.

Доминик,
старик, когда искал покой душе своей, так долго шел он.
От земли к земле шел человек и в сердце своем знал, что искомое им найдется.

Спал под открытым небом старик, звезды сон его охраняли,
путь продолжался снова, когда на небо пришел рассвет.

Доминик,
старик, когда искал покой душе своей, так долго шел он.
От земли к земле шел человек и в сердце своем знал, что искомое им найдется.

Шел к большому морю,
и фраза дружелюбная дала старику не просящему небольшую лодку.

Доминик,
старик, когда искал покой душе своей, так долго шел он.
От земли к земле шел человек и в сердце своем знал, что искомое им найдется.

В новую землю прибыл Доминик,
продолжал свой путь, странное сияние звездного неба было его проводником.

Доминик,
старик, когда искал покой душе своей, так долго шел он.
От земли к земле шел человек и в сердце своем знал, что искомое им найдется.

Однажды вечером старик нашел маленький городок,
над которым звезда чудесная сияла ярче всего.

Доминик,
старик, когда искал покой душе своей, так долго шел он.
От земли к земле шел человек и в сердце своем знал, что искомое им найдется.

На звезду посмотрел человек и понял сияние,
увидев, что долгий путь наконец-то достиг своей цели.

Доминик,
старик, когда искал покой душе своей, так долго шел он.
От земли к земле шел человек и в сердце своем знал, что искомое им найдется.