Gheseh

تو اگه قصه بخوای
دل پر غصه بخوای
همه شهر برات قصه میگن
قصه از این دل پرغصه میگن
پس بذار منم برات قصه بگم
بگم ای همدم من
توی این دشت بزرگ که بهش دنیا میگن
چرا من مثل یک شب کور سیاه
باید از نور گریزون باشم
یا چرا مثل یک زنبور نحیف
باید از باد هراسون باشم
چرا پس دست نوازشگر باد
خرمن زلف منو شونه نکرد
یا چرا شادی دنیای شما
تو دل غم زده ام خونه نکرد
چرا من مثل یک خنیاگر پیر
باید از دور زمان دور باشم
یا که چون شبنم پاکیزه صبح
خالی از تابش یک نوری باشم
ببین ای همدم من
تو اگه قصه بخوای
دل پر غصه بخوای
همه شهر برات قصه میگن
قصه از این دل پرغصه میگن
قصه از این دل پرغصه میگن