Malamat

هوای دل من
در فصل تیرگی ها
خسته تر از خزونه
غمایی که دارم
اندازه تموم
ابرای آسمونه

ببین که مرده در گلو
فریاد اشتیاق من
مرد اسیرم، مرد اسیرم

به داد دل نمی رسی
ملامتم مکن بسی
بی تو میمیرم، بی تو میمیرم

چه غمگین نشسته
تو ذهن پر غبارم
روزای رفتن تو
بیا که ستاره ام
شکفته میشه هر شب
برای دیدن تو

در موسم گسستن، تو روح اتحادی
برای ناباوری، همیشه اعتمادی
در موسم گسستن، تو روح اتحادی
برای ناباوری، همیشه اعتمادی

هوای دل من
در فصل تیرگی ها
خسته تر از خزونه
غمایی که دارم
اندازه تموم
ابرای آسمونه

صدای نفس هات
با اسم من غریبه
دو دستام ز هرم
محبت بی نصیبه
ببین که سینه من
در خاک غم فتاده
باغ غرورم حتی
یه شاخه گل نداده

هوای دل من
در فصل تیرگی ها
خسته تر از خزونه
غمایی که دارم
اندازه تموم
ابرای آسمونه