Taabe Gisoo

تو شبی که باد میومد
اومدی از خونه بیرون
باد افتاد توی موهات
موهاتو کردی پریشون
تو شبی که باد میومد
یه درخت کاج خسته
سرپناهه یه نفر شد
یه نفر که دل شکسته
همه ی دنیا رو پای، چشای تو داده بوده
دل خستشو ندیدی زیر پات افتاده بوده
دل تنهای من
شب رسوای من
تابه گیسوی تو برده قرارم
همه غم های من
توی شب های من
خم ابروی تو، بوده نگارم
تو شبی که باید میومد
همه اومدن دوباره
یه آتیش کناره ساحل
یه شبه پر از ستاره
همه بودنو نبودی
غم و غصمو ندیدی
هیچکی هیچی نمیدونه
که تو رفتیو بریدی
تو ترنم خیالم
نوبت دیدار من شد
یه صدای تلخ و تنها
همدم گیتار من شد
دل تنهای من
شب رسوای من
تابه گیسوی تو برده قرارم
همه غم های من
توی شب های من
خم ابروی تو، بوده نگارم