Tavaghofe Zaman

ساعتم انگاری خوابه
لحظه هام تو مشت قابه
تو روزای سرد غربت
خورشیدم هیچ نمی تابه
زندگیم ساکت و سرده
توی باغچم گل زرده
توی کوچه باغ جونم
گل غم جوونه کرده

هق هق گریه امونم نمیده من چی بگم
نمی دونم غم این تنهاییمو به کی بگم

خود اون خدا می دونه!
توی غربت چی کشیدم
واسه یک ذره محبت
کوچه ها رو می دویدم
روی دشت گونه هایم
بارون اشکام رونه
با غریبی سازگارم
چرا اون نامهربونه

هق هق گریه امونم نمیده من چی بگم
نمی دونم غم این تنهاییمو به کی بگم

آی غریبه تو کی هستی
بیا با من آشنا شو
اگه میشه همصدایم
واسه خاطر خدا شو
اگه با من بمونی
جونمو میکنم فدات
بیا تو وجود من
مثل بوی گل رها شو

هق هق گریه امونم نمیده من چی بگم
نمی دونم غم این تنهاییمو به کی بگم