Dele Divooneh

نمیدونم چرا وقتی میشیم جدا
این دل نمیگیره سراغ تو را
وقتی میای پیشم پروانه میشم
میخواه بگم آره دارم دیوونه میشم
یک، بگذار بمونم
دو ازت بخونم
سه، ای عشق دیوونه
نگذار این دل بی تو بمونه

ما دو تا پولک بودیم
روی یک قاب سیاه
نکنه یه وقت منو
جا بگذاری تو نیمه راه
بی تو من جائی ندارم
تو تموم زندگی
پر میگیره دل من
از رو بوم زندگی

دل من تنهاترین
اگه با من نمونی
اگه شعر عاشقی رو
واسه من نخونی
اسمتو نقاشی کردم
روی نقطه چین جونم
کنارش فقط نوشتم
نازنین مهربونم