Jomeh

توی قاب خیس این پنجره ها
عکسی از جمعه غمگین میبینم
چه سیاهه به تنش رخت عزا
تو چشاش ابرای سنگین میبینم

داره از ابر سیاه خون می چکه
جمعهها خون جای بارون می چکه

نفسم در نمیاد، جمعهها سر نمیاد
کاش میبستم چشامو، این ازم بر نمیاد

داره از ابر سیاه خون می چکه
جمعهها خون جای بارون می چکه

عمر جمعه به هزار سال میرسه
جمعهها غم دیگه بیداد میکنه
آدم از دست خودش خسته میشه
با لبای بسته فریاد میکنه

داره از ابر سیاه خون می چکه
جمعهها خون جای بارون می چکه

جمعه وقت رفتنه، موسم دل کندنه
خنجر از پشت میزنه، اون که همراه منه

داره از ابر سیاه خون می چکه
جمعهها خون جای بارون می چکه