Dorogh

شب تا صبح به فکر فردای خودتی که چی میشه آخر
داری میگردی دنبال یه چیزی که واسه دلخوشی به تو بده یه باور
خسته ای از این زندگی ، تو دوست داری به همه چی چرت بگی بری
ولی بهونه ی خواب واسه شبت ، یه سایه بون حتی از یه سایه نره
تن میدی به این فکرای عمیق ، میگی دوری از این چشمای پلیدواسه اینکه تو تکراری نشی ، هر روز میزنی به ورق امضای جدید
دور و برت همه آدما کم رنگ ، نمیشه از این حال تو بدتر
چون دیگه نمیکشی ، میخوای بری جایی که با همه غریبه شی
میرم ، میرم ، میرم تا هرجا که جاده ها بره
میرم ، دیگه سیرم از آدما
اِ ؟ صُبه
ورق خورد و رفت روزا
ورق خورد و رفت
عوض شدش سخت تا هدف بود تا سر زده
تعصب سرد ، حس تنفر و صبر
قلب و روح و خورده و کردی تنفسو سخت
پُر کرده پارو ، چه مرد لحظه هارو
یه بندم تو جاده است که گم کرده راه رو
من کر خنده هاشو
کم از صبح تو پاشو
باید یه جا میرسید و می بست فقط لاشو هی
اگه برسه ، باید برسه
باید برسه تا صبح روز بعدش همش خاطره شد
اون لحظه ها فردا
با کته با سرحال
اون راه بره چفت
هه . میرسه از راه ، یه روز به هر حال
یه روز که میشنوه ته بازی داور داشت
عوض نشه نرفت شکی لای باورهاش
عقب نیفتاده اون که بوده پا حرفاش
میرم ، میرم ، میرم تا هرجا که جاده ها بره
میرم ، دیگه سیرم از آدما
میرم ، میرم ، میرم تا هرجا که جاده ها بره
میرم ، دیگه سیرم از آدما