Mardeh Tanha

با صدای بیصدا
مث یه کوه بلند
مث یه خواب کوتاه
یه مرد بود یه مرد
با دستهای فقیر
با چشمای محروم
با پاهای خسته
یه مرد بود یه مرد
شب، با تابوت سیاه
نشست توی چشماش
خاموش شد ستاره
افتاد روی خاک
سایش هم نمی موند
هرگز پشت سرش
غمگین بود و خسته
تنهای تنها
با لبهای تشنه
به عکس یه چشمه
نرسید تا ببینه
قطره، قطره
قطرهٔ آب، قطرهٔ آب
در شب بی تپش
این طرف، اون طرف
می افتاد تا بشنفه
صدا، صدا
صدای پا، صدای پا
دوست، یه سکه ی نایاب
گلدون عتیقه
یه شعر نگفته
رو لب بسته
سوار موج نور
با حافظه ای سرد
بی گذشته، بی درد
تنهای تنها
در کنج یه قفس
بی نفس، بی هیچکس
با حسرت یه سحر
هوا، هوا
هوای پاک
هوای پاک
در شب بی خوابی
از چشم ستاره
قطره قطره میچکه
رویا، رویا
بر سر ما
بر سر ما