Entaxi

Στα 17 μου χρόνια μες στους δρόμους
παιδί κοσμιωτάτης διαγωγής
μετρούσα τα σημάδια της φυγής
κι έφτιαχνα τους δικούς μου νόμους
Πέρασε πολύς καιρός θυμάμαι
δεν ξέρω αν ήταν λάθος ή σωστό
στημένο το παιχνίδι και γνωστό
μα εγώ να ξέρεις δε φοβάμαι.
Δε μου άρεσε να λέω εντάξει
έτσι ήμουν κι έτσι είμαι ακόμη
δεν μπορεί κανένας να μ' αλλάξει
μα αν σε πλήγωσα, συγγνώμη.
Τις άδειες νύχτες στην Ομόνοια
κυλάει η ζωή στον ενικό
κι ακόμα ψάχνω μερτικό
απ' τα καλύτερά μου χρόνια
Τα βράδια όταν με θυμάσαι
να ξέρεις πως είμαι καλά
μπορεί να πέρασα πολλά
όμως για 'μένα μη φοβάσαι.
Δε μου άρεσε να λέω εντάξει
έτσι ήμουν κι έτσι είμαι ακόμη
δεν μπορεί κανένας να μ' αλλάξει
μα αν σε πλήγωσα, συγγνώμη.(χ2)