Tathya - Balen перевод на немецкий

Tathya

बालेन मेरो नाम कापी कलमले लड्छु म
हतियारको काम साहित्यले नै गर्छु म
हाम्रो देशको शान घटेर अचम्म पर्छु म
आम नेपाली भावनाको प्रतिनीधित्व गर्छु म

ल सुन कुरा गर्दैछु मैले बुझेका कुरा
स-प्रसंग ब्याख्या गर्दैछु आज चाहिँ अघी बढ्दैछु
हिजोसम्म म स्थिर थिए T.V. media को तमासा मा
झुठा कुरा सुनिरहेँ नेताहरुका समाचार का
समाचार र खबरको किनमेल हुदोँ रहेछ
हिजो अस्तीका अपराधी अझैँ जिउदो रहेछन राजनितीज्ञको भेषमा
न्याय खोजेँ media बोलाऊँ, अल्झिनेछौ police case मा
हामी सबै त बेकुफ, मुर्ख लेख्याछ रे press मा
Channel ले उल्लू बनाउँदैछ के भाको हो देशमा
हिँसा, रगतमा रमाउदैछ भावुक बनाई हामिलाई
आसुँ बेचेर कमाउदै छ, अदालत नी यिनकै रैछ, police त खल्तीमा रे
पैसा ख्वाउँन सक्छौँ? तिमी पनी भर्तीमा रे
की सक्छौँ भने किन नभए बिक्नु पर्नेछ
एक पाईला तिमी हिड्न दौडिन सिक्नु पर्नेछ

दिमागले मात्रै सोच, मुटु चाहिँ झिक्नु पर्नेछ

बालेन मेरो नाम कापी कलमले लड्छु म
हतियारको काम साहित्यले नै गर्छु म

हाम्रो देशको शान घटेर अचम्म पर्छु म
आम नेपाली भावनाको प्रतिनीधित्व गर्छु म

BICC को नाटक, घरमा रमिता चाहिँ फस्टाको छ
आफ्नो स्थिती दह्रो पारी देशको जग चाहिँ खस्काको छ
लुगा फुकालि दौडाऊनु, ज्यान लिनुपर्ने यस्ताको त
लाखौँ हेर रुदैछन, यि कान थुनेर मस्त पो छन
शहिदको ज्यान त सस्तो नै छ जती खोजे पाकै छन
चुसेर पैसा खाकै छन, हास्दै दुई चार peg लाकै छन
सधैँ गाली खाएर vote माग्दा मन्त्री भाकै छन
खै कैले पलाउने बुद्धी हाम्रो, मुर्ख नै त हैनौँ?
के नेताहरुलाई कुर्सी प्यारो यति कुरा बुझ्दैनौँ?
के अझैँ कती दिन भेडा बाख्रा जस्तै यिनको साथ दिने?
आफ्नै पेट सधैँ काटेर कती दिन यिनलाई भात दिने?
थोपा पानीको लायक छैनन बरु अब लात दिने
बेलाँ आएको छ हेर खाल्डो खनेर खाद्दिने

ती निर्दयीको सोच हरुलाई, जुक्तिलाई मात दिने
सुतिराखे आखाँ खोली यि नेत्र प्रयोग गर्नेछन
जागृती ल्याउ आफुमा अनी बल्ल यिनी हार्नेछन

बालेन मेरो नाम कापी कलमले लड्छु म
हतियारको काम साहित्यले नै गर्छु म
हाम्रो देशको शान घटेर अचम्म पर्छु म
आम नेपाली भावनाको प्रतिनीधित्व गर्छु म

गौतम बुद्ध गुरुबा फेरी देशमा आइदेउ
फ्याली सबैको मुर्खता, निद्राबाट बिउझाई देउ
ज्ञानुपयोग सिकाइदेऊ तिमीले नै सक्छौँ होला
शान्ती अनी ल्याइदेऊ सबैको मनमा बस्छौँ होला
मस्तिष्कमा छाइदेऊ मरी लानु के छ र
अर्जेको सम्पत्ती, देह हुनेछ बेसहारा
शक्ती पो हुन्छ की, लागी तिम्रो रुन्छ की?
कोही रुनेछैन, उत्सव मनाउने छन
पापीहरुको अन्त्य हुदाँ खुशीमा रमाउने छन
हर्ष गीत गाउने छन, कथा चाहिँ सुनाउने छन
सत्यको बाटो हिड्नु है, त्यत्तिकै केही नपत्याउनु

तथ्य सधै खोज्नु है, बिद्या पुरानो नलत्याउनु
ज्ञान सामु झुक्न चाहिँ ठुलो बन्नु पर्दैन
धर्ती र माटो चुम्न नपाई यत्तिकै कोही मर्दैन
सोचको कद बढन नपाई मान्छे अघी बढ्दैन
बोझ काधको झार्न नपाई आकाश तिर सर्दैन

बालेन मेरो नाम कापी कलमले लड्छु म
हतियारको काम साहित्यले नै गर्छु म
हाम्रो देशको शान घटेर अचम्म पर्छु म
आम नेपाली भावनाको प्रतिनीधित्व गर्छु म
बालेन मेरो नाम कापी कलमले लड्छु म
हतियारको काम साहित्यले नै गर्छु म
हाम्रो देशको शान घटेर अचम्म पर्छु म
आम नेपाली भावनाको प्रतिनीधित्व गर्छु म

Tatsache

Balen ist mein Name, mit Stift und Papier kämpfe ich
Die Arbeit der Waffe erledige ich allein mit Literatur
Ich wundere mich, wie der Stolz unseres Landes schwindet
Ich vertrete die Gefühle des einfachen nepalesischen Volkes

Hör zu, ich spreche über das, was ich verstanden habe
Mit Kontext erkläre ich, heute gehe ich voran
Bis gestern war ich still im Zirkus der TV-Medien
Ich hörte Lügen in den Nachrichten der Politiker
Es stellt sich heraus, dass Nachrichten und Berichte gehandelt werden
Die Verbrecher von gestern leben noch, verkleidet als Politiker
Suchst du Gerechtigkeit und rufst die Medien, verstrickst du dich in einem Polizeifall
Wir alle seien Idioten, Dummköpfe, so schreibt die Presse
Die Sender machen uns zum Narren, was ist los im Land?
Sie erfreuen sich an Gewalt und Blut, machen uns emotional
Verkaufen Tränen, um zu verdienen; die Gerichte gehören auch ihnen, die Polizei haben sie in der Tasche, heißt es
Kannst du Geld zahlen? Dann wirst auch du rekrutiert, heißt es
Entweder kannst du zahlen, oder du wirst dich verkaufen müssen
Für einen Schritt vorwärts musst du lernen zu rennen

Denk nur mit dem Verstand, das Herz musst du herausreißen

Balen ist mein Name, mit Stift und Papier kämpfe ich
Die Arbeit der Waffe erledige ich allein mit Literatur

Ich wundere mich, wie der Stolz unseres Landes schwindet
Ich vertrete die Gefühle des einfachen nepalesischen Volkes

Das Drama im BICC (Parlamentsgebäude), zu Hause gedeiht das Spektakel
Die eigene Position gestärkt, das Fundament des Landes untergraben
Man sollte solche nackt ausziehen und jagen, ihnen das Leben nehmen
Schau, Hunderttausende weinen, doch sie halten sich die Ohren zu und sind unbekümmert
Das Leben der Märtyrer ist billig, so viele man sucht, so viele findet man
Sie saugen das Geld aus und fressen es, lachen und nehmen ein paar Drinks
Obwohl ständig beschimpft, bitten sie um Stimmen und werden Minister
Wann wird unsere Vernunft erwachen, sind wir denn wirklich Dummköpfe?
Verstehen wir nicht, dass den Politikern der Stuhl (die Macht) am liebsten ist?
Wie viele Tage noch werden wir sie wie Schafe und Ziegen unterstützen?
Wie lange noch schneiden wir uns selbst in den Bauch, um sie zu ernähren?
Sie sind keinen Tropfen Wasser wert, stattdessen sollten wir ihnen jetzt einen Tritt geben
Die Zeit ist gekommen, schau, eine Grube zu graben und sie hineinzustopfen

Ihre grausamen Gedanken, ihre Pläne müssen wir besiegen
Wenn du mit offenen Augen schläfst, werden sie deinen Blick für sich nutzen
Erwecke die Achtsamkeit in dir, erst dann werden sie verlieren

Balen ist mein Name, mit Stift und Papier kämpfe ich
Die Arbeit der Waffe erledige ich allein mit Literatur
Ich wundere mich, wie der Stolz unseres Landes schwindet
Ich vertrete die Gefühle des einfachen nepalesischen Volkes

Gautama Buddha, oh Lehrer, komm wieder ins Land
Wirf alle Dummheit weg, wecke uns aus dem Schlaf
Lehre uns die Anwendung des Wissens, vielleicht kannst du es
Bring Frieden, und du wirst wohl in allen Herzen wohnen
Präge dich ins Gehirn ein; was nimmt man schon mit, wenn man stirbt?
Der erworbene Reichtum, der Körper wird hilflos sein
Wird deine Macht bleiben? Wird jemand um dich weinen?
Niemand wird weinen, sie werden feiern
Wenn die Sünder enden, werden sie sich in Freude ergehen
Sie werden Jubellieder singen, die Geschichte erzählen
Geh den Weg der Wahrheit, glaube nichts einfach so

Suche immer die Fakten, verachte altes Wissen nicht
Um dich vor Wissen zu verneigen, musst du nicht groß sein
Niemand stirbt, ohne Erde und Staub geküsst zu haben
Solange die Statur des Denkens nicht wächst, kommt der Mensch nicht voran
Ohne die Last von den Schultern zu legen, erhebt man sich nicht zum Himmel

Balen ist mein Name, mit Stift und Papier kämpfe ich
Die Arbeit der Waffe erledige ich allein mit Literatur
Ich wundere mich, wie der Stolz unseres Landes schwindet
Ich vertrete die Gefühle des einfachen nepalesischen Volkes
Balen ist mein Name, mit Stift und Papier kämpfe ich
Die Arbeit der Waffe erledige ich allein mit Literatur
Ich wundere mich, wie der Stolz unseres Landes schwindet
Ich vertrete die Gefühle des einfachen nepalesischen Volkes