Ghoroor

بدون تو چه پروازی
چه احساسی چه آوازی
تویی که از صدای من شراب کهنه میسازی
بیا خوبم که میدانم در این بازی نمی بازی
نیاز و توخودم کشتم که هرگز تا نشه پشتم
زدم بر چهره ام سیلی که هرگز وا نشه مشتم
من آن خنجر به پهلویم که دردم را نمیگویم
به زیر ضربه های غم نیفتد خم به ابرویم
مرا این گونه گر خواهی دلت را آشیانم کن
من آن نشکستنی هستم بیا و امتحانم کن
غرور ای ناجی حرمت تو با من پا به پایی کن
به هنگام سقوط من تو در من خودنمایی کن
من آن خورشید زر پوشم که با ظلمت نمی جوشم
به جزآغوش دریا را نمی گیرم در آغوشم
مرا اینگونه گر خواهی دلت را آشیانم کن
من آن نشکستنی هستم بیا و امتحانم کن
من آن دیوان پر بارم که در خود واژه ها دارم
درون دشت اندیشه به غیر از گل نمی کارم
من آن ابر بهارانم که از خاشاک بیزارم
به جز بر چهره ی گل ها نمی گریم نمی بارم
نیاز و توخودم کشتم که هرگز تا نشه پشتم
زدم بر چهره ام سیلی که هرگز وا نشه مشتم