Mury - Strachy Na Lachy перевод на немецкий

Mury

On natchniony i młody był
Ich nie policzyłby nikt
On im dodawał pieśnią sił
Śpiewał że blisko już świt

Świec tysiące palili mu
Zznad głów podnosił się dym
Śpiewał, że czas by runął mur
A oni śpiewali wraz z nim

Wyrwij murom zęby krat!
Zerwij kajdany, połam bat!
A mury runą, runą, runą
I pogrzebią stary świat!

W końcu na pamięć znali pieśń
Sama melodia bez słów
Niosła ze sobą starą treść
Dreszcze na wskroś serc i głów

Śpiewali więc, klaskali w rytm
Jak wystrzał poklask ich brzmiał
I ciążył łańcuch, zwlekał świt
A on wciąż śpiewał i grał

Wyrwij murom zęby krat!
Zerwij kajdany, połam bat!
A mury runą, runą, runą
I pogrzebią stary świat!

Wyrwij murom zęby krat!
Zerwij kajdany, połam bat!
A mury runą, runą, runą
I pogrzebią stary świat!

Aż zobaczyli ilu ich
Poczuli siłę i czas
I z pieśnią, że już blisko świt
Szli ulicami miast

Zrywali pomniki i rwali bruk
Ten z nami! Ten przeciw nam!
Kto sam ten nasz największy wróg!
A śpiewak właśnie był sam

Patrzył na równy tłumów marsz
Milczał wsłuchany w kroków huk
A mury rosły, rosły, rosły
Łańcuch kołysał się u stóp

Patrzy na równy tłumów marsz
Milczy wsłuchany w kroków huk
A mury rosną, rosną, rosną
Łańcuch kołysał się u stóp

Wyrwij murom zęby krat!
Zerwij kajdany, połam bat!
A mury runą, runą, runą
I pogrzebią stary świat!

Wyrwij murom zęby krat!
Zerwij kajdany, połam bat!
A mury runą, runą, runą
I pogrzebią stary świat!

Wyrwij, wyrwij, wyrwij murom zęby krat!
Zerwij kajdany, połam bat!
A mury runą, runą, runą
I pogrzebią stary świat!

Mauern

Er war inspiriert und jung
Niemand hätte sie zählen können
Er gab ihnen Kraft mit seinem Lied
Sang, dass die Dämmerung schon nah sei

Tausende Kerzen zündeten sie für ihn an
Rauch stieg über ihren Köpfen auf
Sang, es sei Zeit, dass die Mauer falle
Und sie sangen mit ihm

Reiß den Mauern die Gitterzähne aus!
Zerreiße die Ketten, zerbrich die Peitsche!
Und die Mauern werden fallen, fallen, fallen
Und die alte Welt begraben!

Schließlich kannten sie das Lied auswendig
Die Melodie allein, ohne Worte
Trug die alte Botschaft in sich
Schauer durch Herzen und Köpfe hindurch

So sangen sie, klatschten im Rhythmus
Ihr Klatschen klang wie ein Schuss
Und die Kette lastete schwer, die Dämmerung zögerte
Und er sang und spielte weiter

Reiß den Mauern die Gitterzähne aus!
Zerreiße die Ketten, zerbrich die Peitsche!
Und die Mauern werden fallen, fallen, fallen
Und die alte Welt begraben!

Reiß den Mauern die Gitterzähne aus!
Zerreiße die Ketten, zerbrich die Peitsche!
Und die Mauern werden fallen, fallen, fallen
Und die alte Welt begraben!

Bis sie sahen, wie viele sie waren
Spürten die Kraft und die Zeit
Und mit dem Lied, dass die Dämmerung schon nah sei
Zogen sie durch die Straßen der Städte

Sie rissen Denkmäler nieder und brachen das Pflaster auf
Der ist mit uns! Der ist gegen uns!
Wer allein ist, ist unser größter Feind!
Und der Sänger war gerade allein

Er blickte auf den gleichmäßigen Marsch der Massen
Schwieg, lauschend dem Donnern der Schritte
Und die Mauern wuchsen, wuchsen, wuchsen
Die Kette schwang zu seinen Füßen

Er blickt auf den gleichmäßigen Marsch der Massen
Schweigt, lauschend dem Donnern der Schritte
Und die Mauern wachsen, wachsen, wachsen
Die Kette schwingt zu seinen Füßen

Reiß den Mauern die Gitterzähne aus!
Zerreiße die Ketten, zerbrich die Peitsche!
Und die Mauern werden fallen, fallen, fallen
Und die alte Welt begraben!

Reiß den Mauern die Gitterzähne aus!
Zerreiße die Ketten, zerbrich die Peitsche!
Und die Mauern werden fallen, fallen, fallen
Und die alte Welt begraben!

Reiß aus, reiß aus, reiß den Mauern die Gitterzähne aus!
Zerreiße die Ketten, zerbrich die Peitsche!
Und die Mauern werden fallen, fallen, fallen
Und die alte Welt begraben!