Khaste'am

محبس خويشتن منم از اين حصار خسته*ام
من همه تن انالحقم كجاست دار خسته*ام
در همه جاي اين زمين همنفسم كسي نبود
زمين ديار غربت است از اين ديار خسته*ام
كشيده سرنوشت من به دفترم خط عزا
از آن خطي كه او نوشت به يادگار خسته*ام
به گرد خويش گشته*ام سوار اين چرخ و فلك
بس است تكرار ملال ز روزگار خسته*ام
دلم نمي تپد چرا به شوق اين همه صدا
من از عذاب كوه بغض به كوله بار خسته*ام
هميشه من دويده*ام به سوي مسلخ غبار
از آن كه گم نمي شوم در اين غبار خسته*ام
به من تمام ميشود سلسله رو به زوال
من از تبار حسرتم كه از تباه خسته*ام
قمار بي برنده*ايست قمار تلخ زندگي
چه برده و چه باخته از اين غمار خسته*ام