Noor

اگه تنهایی
قاب عکس قلبت بود
بودی هرجایی
توی سینه دردش موند
تو این سرپایینی
حس می کنی فردایی نیست
صبحا تب داری
دیره، نیمه شب پا میشی

آسمون من هم ستاره ی تو راهو نشونم میده
نمیشه تو، نه، دوری بکنی ازم
آره، اینو دنیا فهمیده

نور راه من نیمه شبا، تو جاده ها نیازی ندارم من به ماه
هر چی دارمو میذارم
پای اون خنده های زیبای توی زیبا

اگه تنهایی
قاب عکس قلبت بود
بودی هرجایی
توی سینه دردش موند
تو این سرپایینی
حس می کنی فردایی نیست
صبحا تب داری
دیره، نیمه شب پا میشی

آسمون من هم ستاره ی تو راهو نشونم میده
نمیشه تو، نه، دوری بکنی ازم
آره، اینو دنیا فهمیده