Khaste

یا رب دگر از خلق جهان بی خبرم کن
چون سرو سرافراز چمن،بی ثمرم کن
آثار منو آتش بزن و بی اثرم کن
دیگر ز هنر خسته شدم،بی هنرم کن
بر این بنده ببخشا
دلم مرده خدایا
ز بس رنگ و ریا دیدم از این آدم خاکی
ز بس فتنه گری دیده ام از این عالم خاکی
خدایا تو کریمی،فلک را بگشا در
که با بال شکسته،به عرش تو کشم پر
آتش به جان دل بیافتد
که از دست او آتش گرفتم
در این دیار پر تمنا
بی آرزو آتش گرفتم
یک قطره بارانم خدایا
گوهرم کن
ای کعبه ی مقصود عالم
بی نیاز از هر درم کن
یا رب دگر از خلق جهان بی خبرم کن
چون سرو سرافراز چمن،بی ثمرم کن
آثار منو آتش بزن و بی اثرم کن
دیگر ز هنر خسته شدم،بی هنرم کن